(16)

سه ماهی میشه که به این شرکت اومدم. تغییر محل کار برای شخص پررویی مثل من هم یک چالشه. آشنایی با محیط و همکاران و حوزه کاری و روشها و دستورالعمل ها و ... حتی اگه سابقه کارت زیاد هم باشه و به کارت مسلط هم باشی جزو چالشهاییه که خیلی مطلوب نیست. با این حال سه ماهه آشنایی را تقریبا خوب گذروندم و هم جایگاهمو دونستم و هم به دیگران نشون دادم که نه رقیب کسی هستم ، نه می خوام کار کسی را از دستش در بیارم و نه خیلی اهل رفاقت و دوستی توی محیط کارم. کلا آهسته میرم و آهسته میام که گربه شاخم نزنه. توی دپارتمانی که من هستم سه آقا و شش خانم همکار من هستن. محیط کار خیلی آرومه و سبک کاری توی این شرکت را کاملا متوجه شدم. فقط یه مشکل دارم که هر چی هم می خوام بهش توجه نکنم نمیشه. یکی از خانم های همکار از روز اول یه جور بدی چپ چپ به من نگاه می کرد و می کنه. یه جوری رفتار می کنه انگار من ارث پدرشو خوردم. به جون خودم نمی خوام چُس ناله بزنم ولی واقعا کلافه ام کرده. صبح که میام طبق عادتم به همه سلام و صبح بخیر میگم. این بانوی محترمه معمولا به من جواب نمی ده. توی ساعات کاری وقتی اطلاعاتی ازش می خوام یا مستنداتی را لازم دارم که دست اونه با طولانی ترین زمان ممکن به دستم می رسونه . اگه شماره تلفن یا آدرس جایی را می خوام که باید برم جلسه ، معمولا یا میگه ندارم یا ناقص بهم میده. کولر را که توی این گرما روشن می کنم خاموش می کنه و با یه دلبری میگه من سرماییم. کلا دلم می خواد یه روز از این صبوری و ملاحظه کاریم دست بردارم و بزنم تو دهنش تا فکش بیاد پایین و دندوناش بریزه تو دهنش. اونوقت بهش بگم دختره دیوانه مگه من با تو چیکار کردم که ....

زن کویر نوشت : کلا از محافظه کاریم حالم به هم می خوره

همکار نوشت : از بد روزگار این بانوی شریف منشی واحده و بیشترین ارتباطو با اون باید داشته باشم.

نفرت نوشت : به جون خودم من هیچ مشکلی باهاش نداشتم و ندارم. نمیدونم چرا فقط با من اینجوریه

امروز نوشت : از صبح بهش یک لیست دادم و گفتم تمام مدارک این لیستو برام ایمیل کن. الان ازش می پرسم مدارکو حاضر کردین ؟ میگه برای این هفته می خواین ؟!!!! میگم نه برای امروز می خوام. جوابمو نداده ولی کاشف به عمل اومد که بی خبر همین الان رفت خونه .

مجرد نوشت : من خودم طرفدار پرو پا قرص حقوق زنان هستم. ولی تا حالا این چندمین دختر مجرد سن بالاست که می بینم اعصاب نداره