گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم

حیف که توی وبلاگ نمیشه به صورت زنده فیلمی از صورت ماه ! خودم بذارم تا ببینید که یک هفته خوش گذرونی و عشق ورزی بین عزیزترین عزیزات چقدر روی پوست و نیش باز اثر داره. اصلا اگه من می تونستم می گفتم بجای تبلیغ کرم حلزون و خاویار و کرم دور چشم آلوورا ، بوسیدن پیشونی پدر ، بغل کردن خواهر ، بو کردن برادر و بوسیدن مادر را اموزش بدن. به جون خودم امتحان کنین و ببینید که بعد از هر بار بغل کردن و بوسیدن و بوییدن عزیزانتون چه پوست صاف و شفافی پیدا می کنین. حتی نیش بازتون هیچ خط و خطوطی روی صورتتون ایجاد نمی کنه و برق شادی چشماتون از هر ریمل و خط چشمی بهتر و زیباتر عمل می کنه.

بعله ، چند روزی را با خانواده عزیزتر از جانم ، گذروندم. با اینکه هر شب بیشتر 2-3 ساعت نمی خوابیدیم و مثل تشنه ها بیدار می موندیم که بیشتر با هم باشیم نه خسته شدم و نه تکراری. کلی پاساژ گردی و خرید کردیم. کلی سر سفره ها گفتیم و خندیدیم. کلی مورد قربون صدقه مامان و باباجانم قرار گرفتیم. شبها با خواهرام کنار هم خوابیدیم و حرف زدیم و کِرکِر خندیدیم. شوهرامون با هم ورق بازی کردن و کُری خوندن و در نهایت از باباجانم باختن. آقا داداشم از کنار باباجانم تکون نخورد و دو تاییشون کیف دنیا را کردن. خلاصه بهشتی شده بود خونه من . کلی هم خاله بازی کردیم. یه وعده خونه ما بودیم یه وعده خونه آقا داداشم. هی رفتیم و امدیم. کلی رفت و امد کردیم اساسی.

روز پنجشنبه عزیزانم به یزد برگشتن و پروژه بازسازی خونه کلید خورد. دو روز تمام من و سعید کل وسایل خونه و آشپزخونه را جمع کردیم تو اتاقها و فعلا بنایی شروع شده . با احتساب تغییرات آشپزخونه که نیاز به بنایی داره و نوسازی کل خونه ، حداقل دو ماهی باید این وضع را طاقت بیاریم و تحمل کنیم. به هر حال بازسازی خونه وقتی توش مستقر هستی خیلی سخته ولی خوبیش اینه که درست بعد از یک هفته خوشگذرونی و بنزین زدن روحی من بود و فعلا من حالا حالاها انرژی دارم. این وسط یه استعداد جدید هم تو خودم کشف کردم و اونم نجاری ! می باشد. دو تا کمد را از رنگ قهوه ای با بتونه و زیرسازی به رنگ سفید تغییر دادم و اگرچه دستام تاول زد و کمرم داغون گشت و همه جونم رنگی شد ولی کار خوب و تمیزی از آب در اومد. حالا باید دید در حین بازسازی خونه چه استعدادهای نهفته دیگه ای کشف می نمایم .

زن کویر...