(41)

از وقتی یادم میاد یعنی از دوران راهنمایی که با طرح کاد مجبور بودیم بافتنی و گلدوزی و خیاطی کنیم ، من فهمیدم که عاشق کارهای دستی ام. علاوه بر اینکه سال سوم راهنمایی برای گرفتن نمره یک دستکش بافتم یاد گرفتم که از اون به بعد هر سال از اول پاییز شروع کنم به بافتن و هر سال توی پاییز و زمستون چند تیکه ای بافتنی می بافتم. از وقتی گلدوزی و منجوق دوزی را یاد گرفتم همه بقچه های سفید مامان را گلدوزی کردم و هر چی جانماز تو خونه داشتیم منجوق بارون کردم. تا اینکه دیپلم گرفتم و از اونجایی که از کنکورم مطمئن بودم (ناسلامتی شاگرد اول دیپلم استان شده بودم ) با خواهش و التماس تابستونش رفتم خیاطی. و بجای اینکه از اول شروع کنم و دامن های کوچیک بدوزم برای خودمو و مامان و خواهرای دوقلوم پشت سر هم دامن و پیرهن و مانتو دوختم. خلاصه از اون موقع کافیه فقط یه کار دستی را ببینم و بهش با دقت نگاه کنم . بلافاصله می تونم یکی مثلش را درست کنم. بعد از ازدواج از یکی دو سال بعدش حدودای 23-24 سالگی که موهام شروع شد به سفید شدن –یکی دو باری رفتم آرایشگاه و موهامو رنگ کردم. بعدش گفتم این چه کاریه . خب خودم اینکارو بکنم. و این طور شد که تبدیل به آرایشگر سر خود هم شدم. بند انداختن صورت و رنگ کردن مو و ابرو برداشتن و قص علیهذا. حالا هم که قربونش برم اینترنت هست و هر رنگ و هر بلایی که بخوام سر خودم و دخترکم بیارم یه سرچ می کنم و یاد می گیرم و انجام میدم. هیچ وقت هم مثل زنان و دختران تحصیل کرده امروزی که آرایش کردن و خیاطی و بافتنی و ... کارهای زنونه را مسخره می کنن ، اینکارها برام مسخره نبوده و تازه برام لذتبخش هم بوده. به نظرم تک بعدی بودن و تریپ فمینیستی برداشتن به تنهایی مشکلاتمون را حل نمیکنه. البته برای کار لذتبخش مانیکور و لاک ناخن حتما ماهی یکبارو به آرایشگاه میرم. ناگفته نمونه که موهامو همیشه آقا داداشم کوتاه می کنه. آقا داداشم مهندس برقه ولی به قدری هنرمنده که علاوه بر موسیقی و دکوراسیون خونه و رنگ و مدل لباس از هر آرایشگری بیشتر از آرایش و مو سر در میاره. همیشه موهای زنش را رنگ می کنه و سشوار می کشه و وای از روزی که ابروهای زن داداشم یک نخ با هم فرق داشته باشن و همیشه رنگ و مدل لباس ما رو مشخص می کنه. یعنی من و زن داداش و خواهرام خیلی قبولش داریم. برای هر مراسمی ازش می پرسیم چه رنگی بپوشیم و حتی گاهی که وقت داره موهامونو سشوار هم می کنه. کوتاه کردن مو را هم خودش خود به خود یاد گرفته و تنها مشتریش هم من هستم. خیلی هم خوب کوتاه می کنه. گاهی وقتا هم که نق می زنم که چقدر دستت کُنده می خنده و میگه نه که من از صبح تا شب مشتری دارم ؟ خب تنها مشتریم تویی. معلومه که دستم کنده. بگذریم. خلاصه این هنر ذاتی تو رگهای من و آقا داداشم موج می زنه.

حالا می خوام یه اتفاق بامزه تعریف کنم که چند وقت پیش برای من و سعید افتاد. در راستای هنر و هنرمندی که بالا در موردش توضیح دادم یه روز جمعه می خواستم رنگ موهامو از تیره به خیلی روشن عوض کنم. پودر دکلره خریدم و رنگ مخصوص و روز جمعه به سعید گفتم بیا موهای منو دکلره کن. با توجه به اینکه موهام خیلی بلند بود دکلره کردن موهام سه ساعتی طول کشید و سعید هی غر می زد که خسته شدم و خب می رفتی آرایشگاه. هر جور بود کارو تموم کرد و من براش توضیح دادم که اینکاری که برام کردی دکوپاژ بود. چون دکلره و بعدش رنگساژ با هم اسمش دکوپاژه و تو حالا دکوپاژ یاد گرفتی و من اگه می رفتم آرایشگاه باید حداقل یک میلیون می دادم و قص علیهذا.

فردای اون روز نزدیکهای ظهر بود که سعید بهم زنگ زد و بدون سلام با عجله پرسید ببین دیروز من باهات چیکار کردم ؟ اسمش چی بود ؟ گفتم دکوپاژ. گفت وااای پس اپیلاسیون چیه ؟ گفتم خیلی فرق دارن باهم و معنی اپیلاسیونو براش گفتم.

حالا چه اتفاقی افتاده ؟ سعید خان همکارهای خانمش را دور خودش جمع کرده و به شوخی بهشون گفته من دیروز اپیلاسیون یاد گرفتم و موهای خانمم را اپیلاسیون کردم و اگه شما هم خواستین از این به بعد بیاین پیش خودم و من کمتر از آرایشگاه می گیرم!!! بعدش همه خانم ها سرخ شدن و خندیدن و فرار کردن. منشی سعید صداش زده و گفته آقای مهندس این چه حرفی بود که زدین. و سعید هم قسم خورده که دیروز خانمم را اپیلاسیون کردم . هاهاها

حالا که فهمید معنی اپیلاسیون چیه داشت از خنده می ترکید .

زن کویر نوشت : فکرشو بکن همکاراش در مورد من چی فکر کردن. حتما فکر کردن زن سعید اونقدر هپلی و پشمالو بوده که شوهرش خودش مجبور شده اپیلاسیونش کنه

هنرمند نوشت : به این نتیجه رسیدم که هنر باید توی خون آدم باشه و سعیدو نمیشه هنر مند کرد J