
تمام مدتی که صمیمانه و صادقانه از زندگیم ، طرز فکرم ، نوع نگرشم ، اخلاق و رفتارم و عزیزان و خانواده و نزدیکانم تو این وبلاگ و وبلاگای قبلیم می نوشتم ، با خودم فکر کرده بودم که وبلاگ نویسی تمرینی عملی باشه برای دیده شدن و دیدن ، شنیده شدن و شنیدن. به همین خاطر هم همیشه کامنتام باز بود. دوست داشتم ببینم نظرات دیگران چیه و تمام تلاشمو هم می کردم که به همه کامنتها جواب بدم. چند پست آخری که منجر به اختلاف نظر با بعضی کامنت گذارها شد ، حتی زیاد ناراحتم نکرد. حق میدادم که هر کس نظرش را بده و منم به فرا...
ادامه مطلب